ในที่สุดก็ถึงเวลาที่สิ้นสุดการรอคอยสักทีคับ...เจ้าหญิงเค้าไล่นายทหารคนนี้ได้แรงจริงๆคับ...รับรองคำพูดนั้นจะไม่มีวันหายไปจากความทรงจำอันนี้แน่ๆคับ(ออกไปจากชีวิตสักที...ไม่มีวันลืมแน่ๆคับ)...ก็แค่เสียดายความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้ตลอดมาคับ...และที่น่าเจ็บใจคือนายทหารคนนี้ยังไม่ได้ทำอะไรเลย(ทำงานเหนื่อยแทบตาย ยังจะมาเจออะไรอย่างงี้อีก)...เพิ่งรู้คับว่าเวลาคนเราเค้าจะเอาตัวเค้าให้พ้นผิด...เค้าโยนความผิดให้คนอื่นมันเป็นยังไง...แต่ช่างมันเถอะคับ เราก็แค่ได้เรียนรู้คนเพิ่มขึ้นเป็นประสบการณ์นะคับ...วันนี้ก็ได้กลับมารักตัวเองให้มากขึ้น...เข็ดมั้ยเหรอคับ...ช่วงนี้ก็ยังเข็ดอยู่คับ...แต่ไม่ปิดโอกาสให้ตัวเองคับ...เชื่อคับว่าสักวันหนึ่งจะต้องเจอคนที่ดีๆผ่านเข้ามาในชีวิตคับ....(สุดท้ายสำหรับคุณเจ้าหญิง...คุณช่างพูดได้แรง...ได้ใจจริงๆ...และอยากบอกนะคับที่ผ่านมาไม่เคยคิดจะเข้าไปยุ่งเรื่องของคุณ 2 คนเลย อยู่เฉยๆมาตลอดเวลา ... รออยู่ในมุมที่คุณให้รอมาโดยตลอด...แต่ที่เกิดเรื่องทั้งหมดขึ้นเพราะคุณ 2 คนระแวงกันเอง...คราวหน้าอย่าได้ดึงใครเข้ามาแล้วมาไล่เค้า โยนความผิดให้เค้าอีกนะคับ(ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังนะคับ)...เพราะเค้าไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย...มีคนที่รักมากมาย ดีกว่ามีคนเกลียดนะคับ โชคดีกับทางที่คุณเลือกเดินคับ...และสำหรับเราขอให้จบเพียงเท่านี้นะคับ...เจอกันก็ไม่ต้องทัก ทำเหมือนเราไม่เคยรู้จักกันนะคับ...ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งจริงๆคับ) ไม่ได้แค้นอะไรนะคับ...แค่อยากจะเตือนเท่านั้นเอง